Envoyer à un ami Ajouter au panier PDF Vrienden der Blinden en Slechtzienden op Facebook

Alina en Laïka

De honderdste hond

Je ziet hem al van ver liggen in het platte land van de West-Vlaamse polders: de toren van de monumentale 13de eeuwse Onze-Lieve-Vrouw Bezoekingskerk van Lissewege. Een toren zonder spits, dus helemaal plat van boven. De legende vertelt dat bij slecht weer een vuur werd aangestoken bovenop de toren om de schepen naar de haven te leiden.

In de schaduw van de toren ligt Zwankendamme, een gehucht slechts enkele straten groot, met zo’n 750 inwoners. Midden in het dorp woont Alina met haar gezin en haar nieuwe geleidehond Laïka, een jonge en speelse beige labrador. Als ik aanbel, word ik met open armen (en poten!) ontvangen door Alina en Laïka. Alina schenkt meteen een kopje koffie uit dat ik prompt omver stoot! “Geeft niet, hoor”, zegt mijn gastvrouw met een opgewekte lach, “dat overkomt me iedere dag wel een paar keer! Ik heb namelijk tunnelzicht en zie niet goed wat er onder mijn handen gebeurt”.

Net zoals de vuurtoren van Lissewege vroeger de matrozen de weg toonde, zo toont Laïka nu Alina de weg. Alina heeft het Syndroom van Usher, een erfelijke ziekte die doofheid combineert met progressieve retinitis pigmentosa, een aandoening waardoor men langzaamaan tunnelzicht krijgt, met uiteindelijk volledige blindheid.

Tot drie jaar geleden was er geen vuiltje aan de lucht. Alina werkte als verkoopster en zoals zoveel moeders combineerde ze haar beroepsleven met de zorg voor haar man en haar drie dochters. Tot in april 2009 haar leven op slag volledig veranderde. Op weg naar haar werk had ze een zware aanrijding met een grote vrachtwagen. Alina vertelt: “Het was een grote camion, een echt héél grote en ik had hem gewoon niet gezien! Op dat moment wist ik: er klopt iets niet! De volgende dag ben ik naar de oogarts gegaan.” Het verdict was hard: in drie jaar tijd heeft Alina al 30% van haar gezichtsvermogen verloren. Via de sociale dienst de Vrienden der Blinden kwam ze in contact met het opleidingscentrum voor blindengeleidehonden in Koksijde.

Laïka woont inmiddels nog maar een paar dagen bij Alina en haar gezin maar ze is al goed geïntegreerd en kwijt zich met veel enthousiasme van haar taak. Het is alsof Laïka aanvoelt dat Alina het niet gemakkelijk heeft: haar man werkt voor een baggerbedrijf en is telkens zes weken in het buitenland en dan weer zes weken thuis. Aan de wand hangen foto’s van Alina’s drie mooie dochtertjes van 10, 8 en 2 jaar. Het  tweede en het jongste meisje hebben ook een gehoorapparaatje. Laïka is, samen met de oudste dochter, een grote steun voor Alina. Ze helpt iedere dag om de oudste kinderen naar school te brengen en de jongste naar de onthaalmoeder. “Maar het is moeilijk want we wonen hier nogal ver van alles vandaan”, zegt Alina. “Misschien verhuizen we binnenkort naar Heist. Dan zitten we dichter bij alle winkels en ook bij de BLO-school waar mijn tweede dochter volgend jaar naar toe gaat”.

Alina houdt de moed erin, de lach blijft in haar ogen. Ze houdt zich thuis bezig met haar kinderen, met nagelverzorging voor familie en vrienden. Ze leest graag, met behulp van een vergrootglas of vergrootsoftware op de PC. “Ik weet dat er nog zware tijden aankomen, maar ik ga ervoor! Ik wil zo lang mogelijk zelfstandig blijven en Laïka helpt me daarbij. En ik zoek ook nieuwe uitdagingen! Binnenkort ga ik brailleschrift leren. Ik zal nooit vergeten wat de mensen van Koksijde allemaal voor me hebben gedaan, vooral Franky, Charlotte en Chris. Dat zijn echt toffe gasten en heel goede trainers! Ik ben ook heel dankbaar tegen­over mijn man, mijn kinderen, mijn ouders en de dagmoeder van mijn jongste die mij door een zware periode hebben geholpen en nog helpen”.

Na afloop van ons gesprekje - en een tweede kopje koffie zonder ongelukjes! - , maak ik samen met Alina en Laïka in haar fluorescerende blindenvestje en met haar blindengeleidebeugel een korte wandeling door het dorp. Vol vertrouwen en zonder aarzelen wijst Laïka haar baasje de weg naar de beenhouwer, de bakker en de krantenwinkel.
Laika is de honderdste hond die werd opgeleid in Koksijde. Een eretitel die ze zeker verdient en met trots mag dragen!

IK DOE EEN GIFT

Steun het geïntegreerde dienstenaanbod voor blinden en slechtzienden door het volgende bedrag te schenken :



Copyright en privacy | Wettelijke vermeldingen | Copyright © Les Amis des Aveugles 2018 | Réalisé par Comase info avec CodeWeb